در حال حاضر ، صنعت آسانسور در درجه اول از سه نوع هسته طناب استفاده می کند:
هسته فیبر (FC): ساخته شده از مواد طبیعی مانند جوت یا سیزال ، هسته های فیبر انعطاف پذیری عالی را ارائه می دهند و طناب را به راحتی خم می کند. آنها برای آسانسورهای کم سرعت و سبک مناسب هستند. با این حال ، آنها تمایل به جذب رطوبت ، بدتر شدن با گذشت زمان دارند و ممکن است منجر به زنگ زدگی داخلی یا تشکیل پودر شود.
هسته پلاستیکی (PC): ساخته شده از مواد مصنوعی مانند پلی پروپیلن ، هسته های پلاستیکی مقاومت رطوبت خوبی و پایداری ساختاری را ارائه می دهند. آنها به کاهش سایش داخلی بین سیم ها و گسترش طول عمر طناب کمک می کنند و باعث می شود آنها در آسانسورهای با سرعت متوسط مورد استفاده قرار گیرند.
هسته طناب سیم مستقل (IWRC): این هسته از یک طناب سیم جداگانه تشکیل شده است و استحکام و دوام کششی برتر را ارائه می دهد. برای آسانسورهای مرتفع ، پر سرعت یا سنگین ایده آل است. با این حال ، انعطاف پذیر کمتری است و به قطر برش بزرگتر نیاز دارد.
انتخاب نوع هسته مناسب نه تنها بر صافی و راحتی سوار آسانسور بلکه چرخه ایمنی و نگهداری آن نیز تأثیر می گذارد. عواملی مانند بار ، سرعت ، رطوبت و شرایط نگهداری باید همه در انتخاب هسته با دقت در نظر گرفته شوند.